De uitdagingen van Niels van Duinen en de sabotage van Max Huiberts

De mening van onze columnisten is een eigen mening en komt niet per se overeen met het AZalerts-team.

"The future is ours", zeggen we luidkeels sinds AZ de Youth League heeft gewonnen. Het optimisme over alle toptalenten, die zelfs beter waren dan Lamin Yamal en co. De realiteit is echter anders. Elk jaar gaat het slechter, met als dieptepunt dit seizoen: op de zesde plek, één puntje boven Sparta Rotterdam, 5 schamele puntjes boven plek 10. En dat met 30 miljoen aan aankopen en ‘de beste jeugdspelers ter wereld'. Hoe kan het zo mis zijn gegaan?

Allereerst; Max Huiberts is - voor mij persoonlijk - een icoon van de club. Wat hij voor AZ heeft betekent en de groei die we hebben doorgemaakt vanaf 2016, is voor een groot deel op zijn conto te schrijven. Maar de metaalmoeheid die Eenhoorn beschreef bij zijn aftreden, lijkt besmettelijk te zijn geweest. Want wat Huiberts de afgelopen anderhalf jaar heeft gedaan aan technisch beleid, is simpelweg zwaar ondermaats.

Het is zelfs zó slecht dat ik deels twijfel of het niet expres is. Dat Huiberts voor het eerst een fluitconcert hoorde vanaf de tribunes en het disrespect niet pikte. Hij dacht: "Na alles wat ik voor jullie gedaan heb... Denken jullie dat dit slecht is? Ik zal jullie laten zien wat écht slecht is."

Ik beeld me in dat hij meteen naar zijn kantoor stormde, hij legde de scoutingsrapporten op zijn bureau en kocht direct de slechtste speler uit het scoutingbestand vast voor een recordsom. Enkele weken later zagen we ene Patati een beetje uit de maat huppelen voor de camera van AZ. De rest is geschiedenis. Deze theorie van mij wordt met de week waarschijnlijker, want het lijkt me steeds sterker dat Patati is gehaald op basis van talent of kwaliteti.

Vanaf 1 juli zijn we dan eindelijk overgeleverd aan onze nieuwe führer Niels van Duinen om de aankopen in betere banen te leiden. Of hij dat daadwerkelijk kan, lees je hier binnenkort in een ander artikel. Vandaag kijken we naar de uitdagingen die hij bij AZ heeft. Dat zijn er namelijk genoeg.

Ten eerste: het keepersdossier. Wat gaat onze nieuwe TD daar aan doen? Owusu heeft zich in twee jaar niet ontwikkelt, en het scheelt je jaarlijks zo’n 10 punten. Een club die serieus wil meedoen in de competitie voor de bovenste plekken, heeft een betrouwbare keeper nodig.  Owusu is dit momenteel niet. Hoewel velen in Nederland hem een grote toekomst voorspellen, hebben wij als AZ-supporters daar helemaal niks aan. Mocht Owusu één seizoen goed presteren, dan vliegt die direct in de zomer richting Spanje of de Premier League.

Dat Owusu zich niet ontwikkelt, blijkt niet een persoonlijk iets te zijn. Sinds enkele jaren maken weinig spelers hier nog een goede ontwikkeling door. Het toonbeeld daarvan is Wouter Goes. Toen ik hem voor het eerst zag spelen was ik direct verkocht. Destijds was Jansen de trainer, en het spel van achteruit liep moeizaam. Toen ineens was daar een talent dat fel verdedigde, het veld brutaal indribbelde en óók nog eens een goede pass had. Genieten was het.

Maar die speler herken ik nauwelijks terug. Goes heeft zich in de tussentijd nauwelijks ontwikkeld. Zowel in zijn verdedigende spel als zijn fysiek. Ondertussen wordt hij zelfs door heel Nederland gezien als ordinaire schopper, die continue overtredingen en schwalbes nodig heeft om een bijdrage te leveren in het veld. Het contrast is groot. Wat gaat er gebeuren met Goes deze zomer? Hetzelfde geldt voor Mexx Meerdink: Blijft hij fit? Is zijn lichaam geschikt voor profvoetbal, of is het een gevalletje Justin Bijlow? Daarnaast heeft de selectie momenteel veel brandhout waar onze TD (hopelijk) vanaf wil.

Wat gaat er gebeuren met de richting van de club nu de Youth League droom een fata morgana bleek te zijn? Allemaal vragen die Niels van Duinen mag beantwoorden vanaf 1 juli. We kunnen alleen maar hopen dat dit het begin is van een nieuwe droom, een nieuw sprookje. Eentje die hopelijk wél uitkomt deze keer.